Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

13χρονος Φυσικός μιλάει για τον Θεό, τον Τέσλα και τα παράλληλα σύμπαντα

Προσωπικα, δεν πιστευω στην κυριολεκτικη σημασια της βιβλου, οπως για παραδειγμα το οτι ο θεος ειναι ενας τυπος που μοιαζει με εμας βρισκεται σε ενα εναλλακτικο βασιλειο στα συνεφα και μας παρακοπουθει ολους.

Αλλα θα μπορουσαμε να πουμε οτι ειναι μια μορφη ενεργειας που δημιουργησε τα παντα. Ειναι παντου και πουθενα ταυτοχρονα.

Ο θεος, ή η ενεργεια, ζει μεσα μας. Μεσα απο εμας. Και ειναι εμεις.

Αν δεις στην διαστασιακη θεωρια, εχουμε την μοναδικοτητα στο ξεκινημα του συμπαντος, που ειναι ενεργεια. Και τελικα αυτο επιβραδυνεται σε δονηση, εξαιτιας της εντροπιας ή καποιου αλλου παρομοιου νομου και μετα αρχικα εχεις το φωτονικο φως και οταν αυτο επιβραδυνεται, τοτε εχουμε την υλη και οταν αυτη επιβραδυνεται, τοτε ποιος ξερει τι ακολουθει;

Μετα εχουμε την βαρυτητα, τον χρονο. ολα αυτα.     

Capturing polluted air and converting it into power in the form of hydrogen gas

Scientists in Belgium have come up with a way of capturing polluted air and converting it into power in the form of hydrogen gas, a technology that could prove a two-pronged environmental panacea. The device is only at the proof-of-concept stage right now, but the researchers hope to scale it up for industrial applications and have it produce clean energy in a similar way to a solar panel, cleaning the surrounding air while it's at it.
The device consists of two chambers separated by membrane and uses chemical reactions to turn volatile ...
One way to produce hydrogen gas today is through the process of electrolysis, where an electrical current is applied to water to split it into hydrogen and oxygen. Using clean water as a starting point for this process is appealing – we have even seen desktop hydrogen extraction kits for the home – but what if you could do it without the energy source, and pull harmful particles from the air at the same time?
"One of the main differences with electrolysis, is that in our setup no additional electrical energy is required," the University of Leuven's Sammy Verbruggen explains to New Atlas. "The device runs on contaminated air and light, that's it. The invention began with the discovery by the team members at University of Leuven, who found out that production of hydrogen gas using this device does not necessarily require clean liquid water, but it can also be done by capturing water molecules out of mid-air. Here we take the next step by using polluted air and this seems to work even better."
The device consists of two chambers separated by membrane. On one side, a titanium-dioxide-based photocatalyst is activated by light to break down organic molecules and purify the air. These molecules then migrate through the membrane to the second chamber, Verbruggen explains, where a chemical reaction involving a platinum-based catalyst turns them into hydrogen gas, which can be stored and used as fuel. So, what kind of pollutants are we talking about exactly?
"In fact we target all different kinds of volatile organic compounds," says Verbruggen. "Here we specifically studied the applicability for methanol, ethanol and acetic acid, but the field of application will certainly not be limited to those three compounds."
Verbruggen notes that actual storage of hydrogen is not a function of this device, and it in itself is an entire field of research. In any case, the actual power yield at this stage of development is quite low. He also points out, however, that it requires no external power source and therefore every molecule of hydrogen gas produced can be considered a net gain. And that's not to mention the benefits of removing of pollutants from the air.
In its current form, the team is working on a scale of a few square centimeters. It says the processes underlying the technology resemble those found in solar panels, and for this reason it plans to optimize the materials to use sunlight to activate the device.
"We are now working to improve the cell's performance toward industrial relevance," says Verbruggen. "For instance, one of the key aspects we are looking at is to improve the light-efficiency of the catalyst that drives the gas-purification reactions. We want to be able to effectively use a larger fraction of incoming solar light."
The research was published in the journal ChemSusChem.
 May 10, 2017 Source: University of Leuven

Energie aus Abgasen: Belgische Forscher wandeln verschmutzte Luft in Wasserstoff um

Forschern der Universität Leuven in Belgien könnten eine Lösung gefunden haben, die Luftverschmutzung zu senken und dabei Wasserstoff gewinnen, der als Energiequelle genutzt werden kann.

Wasserstoff kann mit Licht aus der Luft gewonnen werden

Das von den Forschern entwickelte Gerät besteht aus zwei Kammern, die von einer Membran getrennt werden. 
Auf der einen Seite wird ein auf Titaniumdioxid basierter Photocatalyst durch Licht aktiviert und bricht dann organische Moleküle auf und reinigt dabei verunreinigte Luft. 
Die Moleküle wandern dann durch die Membran in die zweite Kammer, wo sie mit Hilfe eines auf Platinum basierten Katalysators durch eine chemische Reaktion in Wasserstoff umgewandelt werden, welches gespeichert und als Treibstoff verwendet werden kann.
Die Forscher haben das Verfahren bisher mit Methanol, Ethanol und Essigsäure getestet, theoretisch wäre es aber mit vielen organischen Verbindungen kompatibel.

Forscher arbeiten an kommerzieller Verwendung ihrer Technologie

Verbruggen betont außerdem, dass die Speicherung des Wasserstoffs nicht zu den Funktionen des Geräts gehört und ein eigenes Forschungsfeld für sich ist. 
Bisher ist die Ausbeute des Gerätes außerdem relativ gering. Da allerdings keinerlei externe Energiequelle außerhalb des Lichts benötigt wird, ist jedes Molekül Wasserstoff, das auf diese Art und Weise gewonnen wird, ein Gewinn. Mal ganz abgesehen davon, dass das Gerät quasi nebenbei die Luft reinigt.
Bisher handelt es sich nur um ein Proof-of-Concept, der wenige Quadratzentimeter groß ist. 
Der Prozess hinter dem kleinen Gerät ähnelt dem, der in Solarzellen stattfindet. Der nächste Schritt, den die Forscher in Angriff nehmen wollen, ist es, das Gerät kommerziell einsetzbar zu machen.

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

Die Ökonomie auf Wasserstoffbasis beginnt hier und heute

Voorschoten, Niederlande (ots/PRNewswire) - 
H2Fuel macht die Verwendung von Wasserstoff zur Umwandlung von Verbrennungsmotoren in Elektromotoren und zur Speicherung von Energie im großen Maßstab möglich.

http://www.h2-fuel.nl/en

Die revolutionäre Erfindung der H2Fuel-Technologie macht Wasserstoff zu einem sauberen, sicheren und ökonomischen Ersatz für fossile Brennstoffe und erlaubt die Speicherung von Elektroenergie im großen Maßstab.

Bei H2Fuel handelt es sich um eine Technologie, die in der Lage ist, Wasserstoff unter normalen atmosphärischen Bedingungen innerhalb einer Flüssigkeit (einer Trägerflüssigkeit) zu speichern. 

Bei der Freisetzung des Wasserstoffs aus dieser Trägerflüssigkeit beträgt die freigesetzte Menge nahezu 100 % des gespeicherten Wasserstoffs, was zu einer äußerst hohen Rentabilität führt. 

Die Trägerflüssigkeit lässt sich durch Recycling im Rahmen des Prozesses wiederverwenden.

Bis zur Erfindung von H2Fuel stellten Speicherung und Transport des Wasserstoffs eine echte Herausforderung dar, deren Bewältigung nur unter Hochdruck und mit extremer Kühlung gelang. Die geringe Prozessrentabilität, die Explosionsgefahr und der Mangel eines ökonomisch vertretbaren Distributionsnetzes hatten allgemein zur Folge, dass sich die Wasserstofftechnologie nicht effektiv anwenden ließ.

H2Fuel ist die Lösung für dieses Problem. Diese Technologie besitzt eine äußerst geringe Energiedichte und ist innerhalb von Flüssigkeiten sicher, weshalb sie sich direkt in die bestehenden Distributionsnetze für fossile Brennstoffe integrieren lässt.

Im Gegensatz zu den fossilen Brennstoffen, die CO2 (Kohlendioxid), NO (Stickstoffoxid) und NO2 (Stickstoffdioxid) ausstoßen - Gase, die als Hauptursachen für globale Erwärmung, Klimawechsel und Luftverschmutzung gelten - gibt der Wasserstoffprozess keine Schadstoffemissionen ab.

Im Gegensatz zu Öl und Gas ist Wasserstoff unbegrenzt verfügbar und lässt sich im globalen Maßstab herstellen. Aus Wasserstoff lassen sich Elektrizität (durch Brennstoffzellen) und Wärme (durch Katalysatoren) erzeugen. Wegen dieser Vorteile ist Wasserstoff ein idealer Ersatz für fossile Brennstoffe.

Mit der H2Fuel-Technologie wird es außerdem möglich, Elektroenergie im großen Maßstab zu speichern sowie Elektroenergie ohne ein physisches Netz zu transportieren. 

Dadurch können erneuerbare Energien jetzt, zum Beispiel, an den Orten mit der höchsten Profitabilität produziert und anschließend an Orte in aller Welt transportiert werden.

H2Fuel erlaubt die Umwandlung von Verbrennungsmotoren, wie sie in Autos, Schiffen und Flugzeugen eingesetzt werden, in Elektromotoren, indem Wasserstoff verwendet wird, der keine Schadstoffemissionen produziert. Wärme kann, ebenfalls ohne Schadstoffausstoß, im industriellen Maßstab oder vor Ort für einen einzelnen Haushalt produziert werden.

H2Fuel bildet die Brücke zu einer Ökonomie auf Wasserstoffbasis, die positive ökologische und kommerzielle Auswirkungen mit sich bringt. Eine davon ist, dass sich damit nun die globale Erwärmung, das Ergebnis der CO2-Emissionen, stoppen lässt. Dank H2Fuel beginnt die Ökonomie auf Wasserstoffbasis bereits hier und heute.

Das führende holländische Forschungsinstitut TNO hat Laborstudien zum prinzipiellen Nachweis des Wirkungsgrades der H2Fuel-Technologie bei der Umwandlung von Natriumborhydrid in gasförmigen Wasserstoff unter normalen atmosphärischen Bedingungen durchgeführt. Diese Studien konnten nachweisen, dass die Formulierung des H2Fuel-Prozesses im Labormaßstab gut funktioniert, genau wie auf der Website veröffentlicht.

Die Weiterentwicklung und Optimierung sowie die schrittweise Nutzbarmachung im größeren Maßstab werden in Zusammenarbeit mit potenziellen Investoren durchgeführt.
23.11.2015 
Weitere Informationen finden Sie unter http://www.H2-Fuel.nl
H2Fuel-Systems B.V.
Pressekontakt:
Frank Dobbelaar
Making Hydrogen Work
info@H2-Fuel.nl
Tel.: +31(0)653-680-660
Original-Content von: H2 Fuel-Systems B.V., übermittelt durch news aktuell 

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

ΤΟ ΥΔΡΟΓΟΝΟ ΩΣ ΜΕΤΑΛΛΟ ; ΗΛΕΚΤΡΟΦΑΣΜΑΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ

Τον περασμένο Ιανουάριο (του 2017), χιλιάδες ειδησεογραφικές πηγές στον κόσμο, τόσο ηλεκτρονικής, όσο και έντυπης μορφής, δημοσίευσαν τα «νέα» της ανακάλυψης και κατασκευής μεταλλικού υδρογόνου από επιστήμονες στο πανεπιστήμιο του Harvard. Πόσο όμως νέα είναι η θεώρηση πως το υδρογόνο έχει μεταλλικές ιδιότητες και πως θα μπορούσε μάλιστα να θεωρηθεί στοιχείο – μέταλλο ανάμεσα στο σύνολο των στοιχείων του περιοδικού πίνακα, φέρνοντας την «επανάσταση» και την αναθεώρηση των έως τώρα δεδομένων στην επιστημονική κοινότητα;

Το υδρογόνο ως μέταλλο από τον Πέτρο Ζωγράφο

Το Υδρογόνο ως μέταλλο από τον Πέτρο ΖωγράφοΗ απάντηση μας έρχεται από τον γνωστό Έλληνα εφευρέτη – καινοτόμο Πέτρο Ζωγράφο, που όχι τώρα, αλλά ήδη εδώ και μερικά χρόνια, έχει διαπιστώσει πειραματικά τις μεταλλικές ιδιότητες του υδρογόνου και εκφράζει την πεποίθηση πως το στοιχείο του υδρογόνου θα μπορούσε να καταταχθεί ανάμεσα σε αυτά των μετάλλων του περιοδικού πίνακα των στοιχείων κάτω όμως από ειδικές συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας.
Και είναι βέβαια φανερό πως οι συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας σε διαφορετικά σημεία του Σύμπαντος ποικίλουν τόσο, ώστε να είναι αδύνατον να θεωρούμε φυσιολογικές μόνο τις συνθήκες αυτές του πλανήτη μας. Αντιθέτως οι «φυσιολογικές» συνθήκες των άστρων και κατά προέκταση του Ήλιου μας, θα μας επέτρεπαν να κατατάξουμε τόσο το υδρογόνο στα μέταλλα στοιχεία, όσο και τα υπόλοιπα μέταλλα στοιχεία σε μορφή αερίων – ατμών ώστε να περιγράψουμε αυτό που στην επιστήμη της φυσικής ονομάζουμε «σχετικότητα».
Ο Πέτρος Ζωγράφος θεωρεί πως οι ιδιότητες του υδρογόνου, ως στοιχείο του Περιοδικού Πίνακα, το φέρνουν πιο κοντά στην φύση των μετάλλων στοιχείων παρά των αμέταλλων και αυτό κυρίως λόγο της υψηλής ηλεκτρικής και θερμικής του αγωγιμότητας, αδιαφορώντας για το αν τα περισσότερα μέταλλα στοιχεία σε θερμοκρασία δωματίου (20 βαθμοί Κελσίου), βρίσκονται σε στερεή κατάσταση. Εξάλλου γνωρίζοντας πως πάντα υπάρχουν και εξαιρέσεις, όπως για παράδειγμα ο υδράργυρος είναι υγρό μέταλλο, έτσι και το υδρογόνο κατ εξαίρεση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αέριο μέταλλο.
Δείτε παρακάτω αναλυτικά την μελέτη του Πέτρου Ζωγράφου σχετικά με το υδρογόνο ως μέταλλο και την πειραματική απόδειξη των μεταλλικών ιδιοτήτων του:

ΤΟ ΥΔΡΟΓΟΝΟ ΩΣ ΜΕΤΑΛΛΟ
Πειραματική απόδειξη των μεταλλικών ιδιοτήτων του Υδρογόνου από τον Πέτρο Ζωγράφο

Η ιστορία του υδρογόνου

Το υδρογόνο ή αλλιώς «ο σπόρος του σύμπαντος», γεννήθηκε ανάμεσα στα τρία έως είκοσι λεπτά μετά την έναρξη της διαστολής του σύμπαντος, γνωστή και ως Μεγάλη Έκρηξη.
Το έργο αρχίζουμε να το παρακολουθούμε από κάποια δισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου μετά την Μεγάλη Έκρηξη. Πρωτόνια, νετρόνια, ηλεκτρόνια, ποζιτρόνια, φωτόνια και νετρίνα είχαν δημιουργήσει μια συμπαντική «σούπα», όπως επικράτησε να αποκαλείται αυτή η κατάσταση. Μια σούπα που όμως διαστελλόταν και διπλασιαζόταν σε όγκο μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα, (ενώ τώρα που το σύμπαν είναι περίπου 15 δισεκατομμυρίων ετών σε ηλικία και η ταχύτητά του δεν συγκρίνεται με τότε, για να διπλασιαστεί θα πρέπει να περάσουν περίπου 18 δισεκατομμύρια χρόνια). Η μεγάλη ταχύτητα διαστολής λοιπόν δεν επέτρεπε να δημιουργηθούν εξαρχής τα πιο πολύπλοκα άτομα των στοιχείων που γνωρίζουμε σήμερα. Έτσι, η πρώτη συγκροτημένη μορφή, που ενεργειακά ευνοείται από τις τότε συνθήκες, είναι ένα πρωτόνιο συνδεδεμένο με ένα νετρόνιο. Αυτός είναι ένας πυρήνας Δευτερίου. Και από δύο πυρήνες Δευτερίου στις τότε συνθήκες μπορούσαν να προκύψουν οι πυρήνες του στοιχείου Ήλιον, όπου έχουμε δύο πρωτόνια και δύο νετρόνια γερά συνδεδεμένα μεταξύ τους.
Το Δευτέριο όμως πως δημιουργήθηκε; Δημιουργήθηκε από πρωτόνια. Διότι κατά την προσέγγισή τους και κάτω από κατάλληλες συνθήκες μπορούσαν να δημιουργούν έναν σταθερό πυρήνα όπου όμως το ένα πρωτόνιο εκπέμπει ένα ποζιτρόνιο, (δηλαδή ένα σωματίδιο ισοδύναμο με το ηλεκτρόνιο σε ποσότητα φορτίου αλλά θετικό) και μετατρέπεται σε πρωτόνιο. Άρα το πρώτο στοιχείο που εμφανίστηκε στο σύμπαν ήταν το υδρογόνο και αυτό έδωσε το ισότοπό του Δευτέριο.
Από εκεί δημιουργήθηκε το στοιχείο Ήλιον, στα πρώτα βήματα του σχηματισμού του σύμπαντος. Σήμερα το υδρογόνο συνεχίζει να είναι το καύσιμο που αναλώνεται στο Ήλιο αλλά και σε κάθε άστρο του σύμπαντος δηλαδή στους δημιουργούς των πάντων. Στον δικό μας Ήλιο, σε θερμοκρασία 13 εκατομμυρίων βαθμών Κελσίου και πυκνότητα 200 κιλών ανά λίτρο. Αυτό το καύσιμο υδρογόνο ορίζεται επιστημονικά, τόσο ως η κύρια πηγή ενέργειας στο σύμπαν μας, όσο όμως και πηγή ζωής.

 Η ονοματολογία του υδρογόνου

Σε ελληνικές λέξεις κατέφυγε το 1778 ο Γάλλος Αντουάν Λαβουαζιέ (1743 – 1794). Δηλαδή στο «ύδωρ» και το «γένος» για να βαπτίσει μαζί με τους Μορβό, Φουρκρουά και Μπερτολέ το στοιχείο που όταν αντιδράσει με το οξυγόνο προκύπτει τελικά το νερό.

Το υδρογόνο στην ζωή μας

Εκτός από το ότι είναι το πιο διαδεδομένο στοιχείο στο ορατό σύμπαν, συμμετέχοντας στη σύνθεση των υδρατμών που περιβάλλουν τη Γη, βοηθάει στο να παραμένει η μέση θερμοκρασία του πλανήτη μας στους υποφερτούς +15 βαθμούς Κελσίου αντί για -20 περίπου. Όμως η πιο βασική του αρετή για την ζωή μας είναι ότι φτιάχνει τους δεσμούς υδρογόνου, όπου άτομα υδρογόνου από ένα μόριο μπορούν να έλκουν άτομα υδρογόνου από άλλο μόριο. Το μόριο του νερού, για παράδειγμα, είναι αρκετά ελαφρύ, οπότε το νερό θα ήταν δυνατόν να βρίσκεται σε αέρια κατάσταση ακόμη και σε θερμοκρασία δωματίου, όμως λόγω των δεσμών του υδρογόνου τα μόρια συγκρατούνται αρκετά κοντά ώστε να συγκροτούν ένα υγρό.
Η Διπλή Έλικα του DNA οφείλει τη δομή της και στους δεσμούς υδρογόνου, ενώ επίσης στις πρωτεΐνες από τους μυς και τον εγκέφαλο ως τα ένζυμα συναντούμε δεσμούς υδρογόνου.

Το υδρογόνο μπορεί να υπάρξει ακόμη και σε «μεταλλική» μορφή. Όταν πάρουμε ένα στρώμα υγρού υδρογόνου με πάχος μόλις μισό χιλιοστό και το υποβάλουμε σε πίεση 2 εκατομμυρίων ατμοσφαιρών, διαπιστώνουμε πως μπορεί να περάσει από μέσα ηλεκτρικό ρεύμα σαν να ήταν ένας μεταλλικός αγωγός.
Εllo

















(αποσπάσματα ηλεκτροφασματικής θεωρίας ενόψει δημοσίευσης)

 



ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: 

Με πρωτοβουλία Ανώτατων και Ανώτερων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της χώρας αρχίζει τις επόμενες εβδομάδες ένας κύκλος διαλόγου και ενημέρωσης σε επιστημονικές συνεδρίες και συναντήσεις επί των καινοτομιών της ομάδας του Πέτρου Ζωγράφου σχετικά με το υδρογόνο και τις εφαρμογές του, καθώς και για θέματα δημοσίευσης της ηλεκτροφασματικής θεωρίας..


Πετρος Ζωγραφος

A team of scientists say they have successfully turned hydrogen into a metal, potentially confirming a prediction made 80 years ago.
In 1935, scientists predicted that the element hydrogen could become a metal if subjected to enough pressure. Teams have been attempting to confirm the prediction ever since, but have not been able to construct a vise capable of squeezing the element enough without breaking the equipment.
But a team of scientists at Harvard University published a paper this week in the peer-reviewed journal Science saying they managed to squeeze hydrogen in a diamond vise to the point that the element became reflective, a key property of metals.
The study is not merely a parlor trick. Metallic hydrogen is thought to be a superconductor, meaning it could conduct electricity without any resistance. Electricity traveling through normal circuits loses energy to resistance overtime, often in the form of heat. This is why it is harder to send electrical currents (say, through the electricity grid) over long distances than short ones. But a current traveling through a superconducting material loses nearly zero energy.
Superconductive metals are used to make the magnets for devices such as hospital MRI machines and particle accelerators such as CERN. The trouble with many superconductors is that the materials now used need to be cooled to extremely low temperatures in order to work, which is expensive.
It is also possible that metallic hydrogen material may be "metastable," according to Science Magazine. This means that, once formed, it may retain its metallic properties even at normal temperatures and pressure levels, like diamonds. If so, it could conduct electricity at nearly 100 percent efficiency in normal conditions. Again, this could dramatically reduce the costs of transferring electrical currents, meaning more powerful and efficient electric motors, and a far more efficient electrical grid.
Scientists have been searching for such a material almost as long as they have known about superconductivity.
Of course, the study has its critics. Eugene Gregoryanz, a physicist at the University of Edinburgh, told Science Magazine he sees a several problems with the experiment's procedures.
"The word garbage cannot really describe it," said Gregoryanz, of the experiment.
The video below, from Harvard, discusses the discovery in detail:

CNBC